Dyskusyjny Klub Filmowy ,,Klaps" zaprasza miłośników dobrego kina

RZESZÓW / PODKARPACIE. Dyskusyjny Klub Filmowy „KLAPS” działający w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie zaprasza wszystkich miłośników dobrego filmu do udziału w kolejnych projekcjach filmowych. Wszystkie marcowe pokazy odbędą się w kolejne poniedziałki o godz. 19:00.

Karnety miesięczne na wszystkie filmy będą dostępne w cenie 30 zł, a wejściówki pojedyncze w cenie 10 zł. Prelekcje i spotkania dyskusyjne prowadzi Dominik Nykiel.

W miesięcznym programie zaprezentujemy następujące filmy:

2 marca 2015 r. – KEBAB I HOROSKOP oraz film OPOWIEŚCI Z CHŁODNI, reż. Grzegorz Jaroszuk
9 marca 2015 r. – OFIAROWANIE, reż. Andriej Tarkowski
16 marca 2015 r. – GLORIA, reż. Sebastián Lelio
23 marca 2015 r. – CZARNY WĘGIEL, KRUCHY LÓD, reż. Yi’nan Diao
30 marca 2015 r. – JUREK – reż. Paweł Wysoczański


KEBAB I HOROSKOP
Czas trwania: 72 min
Gatunek: dramat, komedia
Reżyseria: Grzegorz Jaroszuk

Kebab i Horoskop” to komedia absurdu. Film opowiada historię pracowników bankrutującego sklepu
z dywanami. Pewnego dnia na zaproszenie Szefa (Andrzej Zieliński) w sklepie pojawia się dwóch „specjalistów od marketingu” o zagadkowych przydomkach Kebab (Bartłomiej Topa) i Horoskop (Piotr Żurawski).
„Kebab i Horoskop” jest filmem o tych, których zwykle określamy jako przegranych, nieporadnych życiowo nieudaczników. Czy na pewno? Poczucie humoru i empatia, z jaką postaci są pokazane czynią film wyjątkowym: słodko-kwaśnym, aktualnym. Narracja prowadzona z dystansu pozwala obserwować świat wykreowany przez Jaroszuka jak gdyby „przez szybę”. Gotowość do działania bohaterów, potrzeba przejęcia kontroli nad własnym losem w zestawieniu z kompletnym brakiem skuteczności, są źródłem absurdalnego humoru, który czyni z filmu najbardziej interesującą komedię spod znaku „pure non sense” ostatnich lat. A myśl dająca ująć się w zdanie: „nie ma sensu walczyć z samotnością”, która towarzyszy bohaterom, nabiera komicznego zabarwienia.

„To będzie twój dobry dzień. Szczęście jest na wyciągnięcie ręki. Planety będą życzliwie przyglądać się twoim przedsięwzięciom. Twoje życie wypełni energia i optymizm”. Wystarczy, że obejrzysz
„Kebab i Horoskop”. – Krzysztof Czapiga, Onet

Nagrody
– Gdynia (Gdynia Film Festival) – Nagroda Sieci Kin Studyjnych i Lokalnych
– Gdynia (Gdynia Film Festival) – Don Kichot, Nagroda Polskiej Federacji Dyskusyjnych Klubów
Filmowych
– Londyn (Raindance Film Festival) – Nagroda za najlepszy debiut pełnometrażowy

A4_Int.cdr


OPOWIEŚCI Z CHŁODNI
Fabularna etiuda szkolna
Czas trwania: 26 min
Reżyseria: Grzegorz Jaroszuk

Groteskowa historia młodej dziewczyny i chłopaka, którzy pracują w tym samym supermarkecie. Okrzyknięci najgorszymi pracownikami sklepu mają znaleźć nowy cel i w zaledwie dwa dni rozpocząć lepsze, bardziej wartościowe życie. Z pomocą zupełnie niespodziewanie przychodzi im popularny teleturniej. Film jest przewrotną opowieścią o głębokiej samotności dwóch outsiderów i ich próbach przezwyciężenia życiowego impasu, rozgrywającą się w najchłodniejszych zakamarkach supermarketu.

Nagrody
– Nijmegen (Festiwal Filmowy „Go Short”) – Wyróżnienie Specjalne
– Warszawa (Festiwal Filmów Szkoły Filmowej w Łodzi „Łodzią po Wiśle”) – Grand Prix
– Warszawa (Festiwal Filmów Szkoły Filmowej w Łodzi „Łodzią po Wiśle”) – Nagroda Publiczności
– Locarno (Międzynarodowy Festiwal Filmowy) – Nagroda „Pianifica Prize”
– Łódź (Międzynarodowy Festiwal Szkół Filmowych i Telewizyjnych „Mediaschool”) – Grand Prix
– Nagroda Polskiego Kina Niezależnego im. Jana Machulskiego – Wyróżnienie Honorowe
– Los Angeles (AFI FEST) – Grand Jury Prize for a Live Action Short
– Poitiers (Festival International des Ecoles de Cinema) – Grand Prize Jury’s i Nagroda publiczności
– Łódź (Targowa Film Street Festival – Konkurs etiud studenckich) – Nagroda „Złota Szafa”
– Lizbona (Lisbon & Estoril Film Festival) – Wyróżnienie Specjalne
– Monachium (Międzynarodowy Festiwal Filmów Studenckich) – nagroda za najlepszy scenariusz
– Sankt Petersburg (Międzynarodowy Festiwal Młodego Kina) – Dyplom Jury
– Warszawa (Przegląd Najlepszych Filmów Polskiego Kina Niezależnego „Best Off”) – Grand Prix
– Clermont-Ferrand (Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych) – Nagroda Jury Młodych
– Września (Ogólnopolski Festiwal Sztuki Filmowej „Prowincjonalia”) – Nagroda „Jańcio Wodnik”
dla najlepszego krótkometrażowego filmu fabularnego
– Wrocław (Festiwal Kina Amatorskiego i Niezależnego KAN) – Złota KANewka
– Katowice (w latach 2004-2005 Cieszyn) (Węgiel Student Film Festiwal) – Grand Prix
– Katowice (w latach 2004-2005 Cieszyn) (Węgiel Student Film Festiwal) – Nagroda Publiczności
– Drezno (Festiwal Filmów Krótkometrażowych) – nagroda Golden Horseman
– Nijmegen (Festiwal Filmowy „Go Short”) – wyróżnienie specjalne
– Radom (Ogólnopolskie Spotkania Filmowe „Kameralne Lato”) – Grand Prix „Złoty Łucznik”
– Sopot (Sopot Film Festival)-Statuetka Parasolnika dla Najlepszego Filmu Krótkometrażowego
– Kosowo (Festiwal Filmowy „Dokufest”) – wyróżnienie
– Nagroda Polskiego Kina Niezależnego im. Jana Machulskiego – w kategorii: najlepszy film i scenariusz
– Brno (Międzynarodowy Festiwal Krótkometrażowych Filmów Fabularnych „Brno 16”) – Grand Prix
– Leeds (Międzynarodowy Festiwal Filmowy) – Wyróżnienie Specjalne
– Moskwa (Festiwal Etiud Studenckich WGIK) – nagroda za najlepszy film zagraniczny
– Białystok (Międzynarodowy Festiwal Filmów Krótkometrażowych „żubrOFFka”) – II Nagroda
– Aix-en-Provence (Festival Tous Courts) – Grand Prix i Nagroda Publiczności
– Rzeszów (Festiwal Filmów Optymistycznych „Multimedia Happy End”) – Nagroda dla najlepszego
studenckiego filmu fabularnego.

 


OFIAROWANIE
Szwecja, Francja, Wielka Brytania 1986,
Czas trwania – 153 min
Gatunek – psychologiczny
Reżyseria – Andriej Tarkowski2 - Ofiarowanie

Pięćdziesięcioletni szwedzki intelektualista Aleksander mieszka samotnie w domu na odludnej wyspie. Jest bohaterem, jakiego często spotykamy w filmach Tarkowskiego – pozbawiony samolubnej dumy i egoizmu, zdolny do służenia wyższej sprawie, przypomina znany z utworów Dostojewskiego ideał „człowieka doskonałego”, którego wzorem jest Chrystus. W długich rozmowach, jakie wiedzie z filozoficznie nastawionym do życia posłańcem pocztowym, usiłuje przeciwstawić rzeczywistości społecznej swoją utopię. W dniu urodzin Aleksandra odwiedzają go starzy przyjaciele i mieszkająca oddzielnie żona. Podczas spotkania zostaje ogłoszony alarm – w każdej chwili może dojść do eksplozji atomowej. Bohater składa przysięgę: pragnie ofiarować się Bogu, aby oddalić wizję apokaliptycznej zagłady.
Ostatni film wybitnego, zmarłego w 1986 roku reżysera uważany jest za jego testament twórczy.
W roku 1995, w stulecie narodzin kina, obraz Tarkowskiego znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne.

ANDRIEJ TARKOWSKI już za życia uznawany był za jednego z kilku arcymistrzów kina. W przypadku jego filmów na nic zda się jakakolwiek próba streszczania fabuły, bo ich treścią są pytania, a nie odpowiedzi. Te wielowymiarowe i wieloznaczne mistyczne przypowieści przypominają modlitwę i wymagają od widza skupienia. Osią zainteresowania rosyjskiego reżysera jest relacja między Bogiem a człowiekiem. Gdzie jest miejsce duchowości w materialnym świecie?

Wkład „Ofiarowania” w humanistyczną i metafizyczną myśl europejską docenili zarówno widzowie świeccy jak i duchowni. Film nagrodzono w Cannes Grand Prix, nagrodą FIPRESCI oraz Jury Ekumenicznego. Film otrzymał nagrodę BAFTA, a także znalazł się na watykańskiej liście filmów o szczególnych walorach religijnych, moralnych lub artystycznych.


GLORIA
Reżyseria: Sebastián Lelio
Produkcja: Chile, Hiszpania 2013
Czas trwania – 110 min.KINÓWKI.pl

Fenomenalnie przyjmowana na festiwalach filmowych. Z MFF w Berlinie wyjechała ze Srebrnym Niedźwiedziem dla Najlepszej Aktorki, Nagrodą Jury Ekumenicznego i Nagrodą Gildii Niemieckich Kin Arthousowych.
Oficjalna chilijska kandydatka do Oscara w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny.
Podbija serca widzów w każdym wieku – „Gloria”.

Gloria (Paulina García) to atrakcyjna kobieta w średnim wieku. Mieszka sama, z dziećmi widuje się rzadko, ale regularnie odwiedza dancingi. Spędza tam miło czas, choć zazwyczaj stroni od towarzystwa mężczyzn. Jej nastawienie się zmienia, gdy jednej z tanecznych nocy na parkiecie pojawia się Rodolfo (Sergio Hernández). Czarujący dżentelmen sprawia, że Gloria nabiera ochoty na płomienny romans. W tym wiarygodnym psychologicznie, przepięknie skomponowanym i zagranym filmie motorem napędowym akcji są emocje. Melancholia w życiu Glorii splata się więc z beztroską zabawą, miłość z rozczarowaniem, a obojętność z niegasnącą chęcią życia.

Nagrody
2014 – Independent Spirit Awards, nominacja w kategorii Najlepszy Film Nieanglojęzyczny
2014 – Palm Springs IFF, Cine Latino Award – Wyróżnienie Specjalne
2014 – International Cinephile Society Awards, Nagroda ICS dla Najlepszego Filmu
2013 – Berlin IFF, Srebrny Niedźwiedź dla Najlepszej Aktorki, Nagroda Jury Ekumenicznego,
Nagroda Gildii Niemieckich Kin Arthousowych
2013 – Bombay IFF, Nagroda dla Najlepszego Filmu w sekcji Celebrate Age
2013 – Havana FF, Grand Coral – Third Prize dla Najlepszego Filmu
2013 – Hawaii IFF, EuroCinema Hawai’i Award dla Najlepszej Aktorki
2013 – Lima Latin American FF, Elcine First Prize za Najlepszą Reżyserię, Nagroda dla Najlepszej Aktorki
2012 – San Sebastian IFF, Nagroda dla Najlepszego Projektu (Progress Award)

„Gloria” to dojrzały, subtelny, słodko-gorzki film z cudowną rolą Pauliny Garcii. (…) Lelio bardzo czujnie punktuje kolejne bolączki życia swojej bohaterki, ale mimo to nie popada w czarnowidztwo (…) Wynalazek Godarda z „Do utraty tchu” – cięcie w środku ujęcia – pozwala Lelio wydobyć niemal niezauważalne zmiany na twarzy aktorki, płynnie przepływającej między sprzecznymi emocjami.
W drodze tak ścisłej współpracy reżysera i jego aktorki rodzi się intymny, niepozorny, wyjątkowy film.
Jakub Popielecki, Filmweb.pl
[Gloria] Rozwódka od 17 lat. Drobna, bystra, w okularach, po pięćdziesiątce, pełna niewykorzystanych talentów. Kiedy na dyskotece weteranów tańczy samotnie, lustrując otoczenie, kiedy ćwiczy jogę i skacze na bandżo, kiedy w samochodzie śpiewa sentymentalne piosenki, urządzając sobie prywatne karaoke, kiedy wreszcie znajduje parę, starszego rozwodnika, myślimy: oho, nowe „Czułe słówka”.
Tadeusz Sobolewski, Gazeta Wyborcza

Film zajmujący, zabawny, podnoszący na duchu. (…) Lelio dotyka kwestii związanych ze współczesną polityką Chile, ale ani na chwilę nie zapomina o tym, że w sercu jego filmu jest historia kobiety. Paulina Garcia jest doskonała w swojej roli – występuje w niemal każdej scenie i dokonuje niewiarygodnej pracy, by sportretować popękane życie kobiety w średnim wieku, która pragnie jedynie odrobiny serdeczności.
Mark Adams, Screen Daily

Obraz w reżyserii Sebastiana Leilo brawurowo łączy w sobie subtelny humor oraz nutę melancholii.
Przemysław Dobrzyński, Onet.pl

Doskonałe zdjęcia Benjamína Echazarreta, świetny płynny montaż Sebastiána Lelio i Soledad Salfate oraz znakomity dobór kompozycji na ścieżce dźwiękowej.
David Rooney, The Hollywood Reporter


CZARNY WĘGIEL KRUCHY LÓD
Reżyser: Yi’nan Diao
Produkcja: Chiny 2014
Czas trwania – 106 min.
Gatunek – kryminał, dramat

“Czarny węgiel, kruchy lód” to błyskotliwy, nastrojowy kryminał, nawiązujący do klasyków kina noir (reżyser wspomina o inspiracji „Sokołem maltańskim” i „Trzecim człowiekiem”) i przewrotnych gangsterskich filmów z Hong Kongu. W kilkunastu fabrykach, rozproszonych po całej prowincji, w transporcie węgla odnalezione zostają fragmenty ludzkiego ciała. Policja podejrzewa pracowników firmy przewozowej. Przy próbie aresztowania padają strzały – oprócz podejrzanych ginie dwójka policjantów. Prowadzący akcję Zhang Zili (nagrodzony aktorskim Niedźwiedziem Liao Fan) zostaje odsunięty od obowiązków. Pięć lat później, pogrążony w nałogu alkoholowym, trafia przypadkiem na dawnego współpracownika. Okazuje się, że w sprawie pojawiło się kilka nowych tropów, prowadzących do jednej kobiety – prześladowanej, a może chronionej przez tajemniczego mordercę.

Nagrody
Złoty Niedźwiedź na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie – 2014
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie – 2014

Reżyser unika dydaktyzmu i stawiania diagnoz – jest wnikliwym i empatycznym obserwatorem. Udaje mu się w dzięki temu osiągnąć wrażenie intymności i psychologicznego autentyzmu, bez przegadania pokazać bardzogłębokie relacje.
Jagoda Murczyńska, Stopklatka.pl

Wyrafinowani widzowie będą zachwyceni dziwną atmosferą, starając się rozwikłać fabułę i bohaterów. Zdjęcia pokrytych śniegiem ulic i podziemnych przejść (…) operatora Dong Jinsonga, są niezwykle oryginalne i oddające całą historię w wyjątkowej filmowej przestrzeni unosząc się pomiędzy marzeniami a rzeczywistością.
Deborah Young, The Hollywood Reporter

„Czarny węgiel, kruchy lód” jest przemyślaną i rewelacyjnie przeprowadzoną prowokacją. (…)
Hołd, który reżyser składa amerykańskiej klasyce kryminału, jest raczej wywróceniem zgranej konwencji do góry nogami, niż przeprowadzoną przez pokornego kopistę próbą adaptacji motywów noir na
rodzimy grunt.
Piotr Szcześniak, Filmweb

Kiedy tylko zagadka wydaje się być rozwiązana, pojawia się jej otwarcie, raz jeszcze następuje zwrot
w fabule aż do finałowego odkrycia (…)
Dan Fainaru, Screen Daily

4 - Czarny-Wegiel-Kruchy-Lod


JUREK
Polska 2014
Czas trwania – 80 min.
Gatunek – dokumentalny
Reżyseria – Paweł Wysoczański

24 października 1989 roku podczas wyprawy na Lhotse ginie Jerzy Kukuczka. Po raz pierwszy pojechał w „Himalaje” z pieniędzmi, sprzętem, naprawdę sławny.
Dokument Pawła Wysoczańskiego nie skupia się jednak na zagadce śmierci himalaisty. Pokazuje człowieka, który pnie się do góry – w sensie dosłownym, ale tez metaforycznym i symbolicznym.
Od pucybuta do milionera, od socjalistycznego pracownika po gwiazdę międzynarodowych mediów,
od człowieka, który wspina się bez pieniędzy i sprzętu, po pełnoprawnego konkurenta Reinholda Messnera w walce o zdobycie Korony Himalajów i Karakorum.

W filmie pokazane są rozmowy z rodziną i przyjaciółmi Kukuczki, archiwalia, zdjęcia, nagrania, fragmenty programów telewizyjnych i wywiadów. Wszystko to składa się na portret całego środowiska himalaistów lat 80. To również obraz czasów, w jakich żyli – ciężkich i barwnych jednocześnie, kiedy idealizm miał większą wartość niż sława.

5-Jurek

materiał nadesłany


Data / Czas
09/03/2015
Cały dzień

Lokalizacja / Miejsce
Wojewódzki Dom Kultury

Wczytywanie mapy...
Jeśli chcesz aby twój komentarz pojawił się natychmiast, skorzystaj z formularza Facebooka.

Napisz komentarz: